To Μαύρο φως

Πολλές φορές στη ζωή μας, μας κυριεύει το μαύρο φως.
Είναι οι στιγμές που τα αποθυμένα μας , καθορίζουν τις κινήσεις μας
Λαχταρούμε το σκοτάδι, θέλουμε να το ζήσουμε.
Το σκοτάδι του μυαλού μας όμως, όχι το σκοτάδι της θλίψης.
Τα πάθη του σώματος μας οδηγούν.
Θέλουμε να ζήσουμε κάθε απόκρυφη επιθυμία μας, τώρα όμως , όχι κάποτε αόριστα στο μέλλον.
Και βυθιζόμαστε στο απόλυτο μαύρο.
Μας εξιτάρει, μας ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι, επιτέλους ζούμε τις φαντασιώσεις μας.
Και μετά;
Μετά βλέπουμε πως μας λείπει η αγάπη.
Μας λείπει πολύ.
Η ματιά , το άγγιγμα, η αγκαλιά το φιλί.
Μας λείπει ο δικός μας άνθρωπος που θα σταθεί στο πλευρό μας ανά πάσα στιγμή.
Και συνειδητοποιούμε πως υπάρχει και ο διακόπτης.
Αυτός που ανάβει και σβήνει το μαύρο φως.
Τον δείχνουμε σ αυτόν που αγαπάμε.
Κοίτα τον του λέμε
Θες να τον πατήσουμε μαζί;
Θες να μοιραστούμε τα σκοτάδια μας;
Ο διακόπτης κλείνει.
Το μαύρο φως κατακλύζει τον χώρο.
Το ξαναπάτημα του διακόπτη αρκεί για να ξανάρθει το λαμπερό φως.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας