Όχι πια σε σώματα ξένα

Ξάπλωσες σε αγκαλιές διάφορες ,
και αποκοιμήθηκες.
Είπες την ιστορία σου , άκουσες τις δικές τους.
Περίμενες με υπομονή την ανατολή,
και άλλες φορές πάλι ευχήθηκες να μην έρθει ποτέ.
Έδωσες χάδια και φιλιά ,
έλαβες επίσης πίσω πολλά..
Άλλα χάρτινα , άλλα γυάλινα και άλλα σιδερένια ,
πυρωμένα.
Κάποιες αγκαλιές τις λησμόνησες σε μια νύχτα μόνο ,
και κάποιες που διήρκησαν μόνο για μια νύχτα ακόμη παλεύεις να τις ξεχάσεις.

Και τώρα πάμε στα σώματα. Σώματα που κουμπώνουν μεταξύ τους ,
και σώματα που κουμπώνουν στη ψυχή .
Σώματα ξένα ,
Σώματα οικεία ,
Σώματα αδιάφορα και σώματα παράξενα.
Άλλα τα ονόμασες κορμιά καταφύγιο , υπόστεγο για μια πρόσκαιρη μπόρα
και άλλα καταφύγιο για μια ζωή.
Άλλα φυλακή , που σε κλείνουν μέσα τους και σε καταπίνουν με μανία μια για πάντα, δίχως καν να σε ρωτήσουν .
Και άλλα.. μπουντρούμια που και το κλειδί να σου έδιναν εσύ θα το κατάπινες ή ίσως να το πέταγες από το παράθυρο, που δεν υπάρχει.. προκειμένου να μείνεις εκεί ακριβώς.

Σκέφτηκες όμως ότι τα κορμιά προδίδουν ;
Ξεχνούν και χάνονται στο πέρασμα του ανέμου.
Ενώ οι αγκαλιές ποτέ δε ξεθωριάζουν,
χαράζουν μία ρωγμή πάνω στο στήθος και περιμένουν το κομμάτι τους, να βουλώσει τη σχισμή.

Για αυτό , σε όσα κορμιά και αν χαρίστηκες ,
Σε όσα σώματα και αν μάταια προσπάθησες να κουμπώσεις ,
Σε όσες αγκαλιές κι αν ψευτοβολεύτηκες..
Το δικό σου σώμα θα ‘ναι πάντα αλλιώτικο,
θα είναι εκείνο το κομμάτι που σου λείπει , το φάρμακο που θα κλείσει τη δική σου σχισμή.

Είναι το δικό σου σώμα και όχι το ξένο, και για αυτό ποτέ δε θα καταφέρεις να βολευτείς πουθενά αλλού.

Δ.Μ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας