ΦΙΛΙΑΝ ΚΑΤ ‘ΑΡΕΤΗΝ

Της Άννα Μαρίαs Μαρίνου
17
Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι σαν το κυνηγητό. Κυνηγιόμαστε όλοι γύρω-γύρω. Κάποιον πιάνουμε, μετά μας ξεφεύγει, μετά μας πιάνει κάποιος άλλος εκεί που δεν το περιμένουμε. Αυτό συμβαίνει και με τις φιλίες, αν υπάρχουν πραγματικοί φίλοι πια γιατί όλοι έχουμε γίνει εγωιστές, και μας ενδιαφέρει περισσότερο τι θέλουμε να κάνουμε παρά με ποιους κι έτσι απομακρυνόμαστε γιατί όλοι πληγωθήκαμε από φίλους και φίλες είτε σε μικρότερη ηλικία είτε σε μεγαλύτερη. Μας είναι δύσκολο να επενδύσουμε σε καινούριες φιλίες, καινούργιους ανθρώπους, άλλους χαρακτήρες διαφορετικούς από εμάς. Έτσι μπορεί να γλιτώνουμε κομμάτια απογοήτευσης αλλά χάνουμε την τρυφερότητα, τη συντροφικότητα, τη παρέα με άτομα που μπορούμε να αγαπήσουμε. Αλλά αυτή είναι η ζωή. Άνθρωποι έρχονται, άνθρωποι φεύγουν. Άνθρωποι περνάνε και σε σημαδεύουν, σε παιδεύουν, σε κάνουν να γελάς, να κλαις, σου χαρίζουν στιγμές είτε όμορφες είτε άσχημες. Δεν έχει σημασία γιατί σου χαρίζουν συναισθήματα κι ακόμα κι αν φύγουν τα συναισθήματα είναι ακόμα εκεί κλειδωμένα στην καρδιά σου. Υπάρχουν άνθρωποι που έκατσες για λίγο μαζί τους κι άλλοι που αφιέρωσες μισή ζωή. Μην πνίγεσαι στον ωκεανό των συναισθημάτων σου, μη φοβάσαι την απόρριψη, μην είσαι εγωιστής, μη φοβάσαι να πεις όσα νιώθεις.Αλλά ίσως στην πραγματικότητα να φοβάσαι ότι όλο αυτό σε κάνει ευάλωτο. Φοβόμαστε να εκφράσουμε αυτά που νιώθουμε, φοβόμαστε να αφεθούμε, φοβόμαστε να ονειρευτούμε και καταλήγουμε να δείχνουμε έναν άλλον εαυτό προς όλους τους άλλους. Όλα είναι θέμα επιλογών, εσύ επιλέγεις, εσύ πράττεις, εσύ διεκδικείς.Δεν θα βγεις ποτέ χαμένος αρκεί να προσπαθήσεις, να αποφασίσεις, να τολμήσεις. Τα λάθη είναι για τους ανθρώπους, τα λάθη είναι για να γίνονται και να διορθώνονται.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας