Τι θα έχεις να θυμάσαι από τη ζωή σου;

Μεγάλη Τρίτη και η εκκλησία θυμάται την παραβολή των 10 παρθένων: Πέντε φρόνιμες και πέντε μωρές παρθένες περιμένουν το Νυμφίο (γαμπρό) να έλθει να παραλάβει τη νύφη. Οι φρόνιμες, που είχαν προνοήσει φρόντισαν να πάρουν μαζί τους λάδι ώστε να έχουν για να φωτίζουν τα λυχνάρια τους. Δεν ισχύει το ίδιο όμως και για τις μωρές, οι οποίες λόγω της αργοπορίας του Νυμφίου αποκοιμήθηκαν. Έτσι όταν ακούγεται η φωνή «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται», ψάχνουν να βρουν λάδι για να ανάψουν τα σβησμένα λυχνάρια τους, με αποτέλεσμα να μένουν «εκτός νυμφώνος».
Η δεύτερη παραβολή της ημέρας είναι αυτή των ταλάντων.
Το βράδυ ψάλλεται στις Εκκλησίες ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης στην υμνολογία του οποίου κεντρικό γεγονός είναι η μεταστροφή της πόρνης που μετάνοιωσε πραγματικά για τη ζωή που έκανε και ήρθε και άλειψε με τα μαλλιά της τα πόδια του Ιησού, ζητώντας και παίρνοντας άφεση αμαρτιών. Το γεγονός αυτό περιλαμβάνει και έναν από τα πλέον όμορφα τροπάρια, αυτό της Κασσιανής.

Κάνοντας ένα νοερό ταξίδι σ εκείνες τις ημέρες βρισκόμαστε μπροστά στην εξής σκηνή. Μια περαστική ρωτά τον Ιησού , Κύριε ακούω για την διδασκαλία σου αλλά και για την ζωή που ζείς. Μπορείς όμως να μου πείς τι θα έχεις να θυμάσαι απ αυτήν όταν γεράσεις; Διασκέδασες ποτέ;χόρεψες; μέθυσες;πόσες σαρκικές ερωτικές ηδονές θα θυμάσαι;
Ο Κύριος χαμογέλασε και της έκανε νόημα να πάνε κάπου παράμερα.
Άκου της λέει,υπάρχουν δύο παράμετροι, τι θα θυμάσαι εσύ από την ζωή σου αλλά τι θα θυμούνται και οι άλλοι για σένα.
Στην πρώτη περίπτωση να είσαι βέβαιη πως όπως και να ήταν η ζωή σου δεν θα θυμάσαι τίποτα απο αυτήν, οι σαρκικές απολαύσεις είναι παροδικές , μας ευφραίνουν παροδικά αλλά σβήνονται από την μνήμη όταν φτάσει η στιγμή να αποσυρθείς. Τότε θα ψάχνεις ανθρώπους που θα είναι δίπλα σου, θα ψάχνεις μάτια που θα δείχνουν την αγάπη τους για σένα, θα ψάχνεις αυτούς που στάθηκαν δίπλα σου όχι για τις σαρκικές απολαύσεις που κάποτε περάσατε μαζί αλλά επειδή σου συμπαραστάθηκαν και τους συμπαραστάθηκες σ όλες τις στιγμές. Θα ψάχνεις να βρεις την αγάπη, την αληθινή αγάπη.Το λυχνάρι πρέπει να έχει πάντα λάδι για να φωτίζει, το να το ξοδέψεις για μια πρόσκαιρη στιγμή χαράς είναι τραγικό.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας