-Συλλογή ποίησης-

Μη Μ’αφήνεις μόνη απόψε
που το δάκρυ δεν κυλάει πια από τα μάτια μου,
που έχει γίνει η ανάσα η λάβα μου.

Μη μ’αφήνεις μόνη απόψε
που τα αστέρια έπαψαν να μου μιλούν
και κουβέντες κάνουν μόνο με το φεγγάρι
που είναι όμοιό τους , λαμπερό , φωτεινό.

Μη μ’αφήνεις απόψε μόνη και έρημη ανάμεσα στις σκέψεις και τα όνειρά μου ,
δε ξέρω πιο από τα δυο είναι χειρότερο , με κατακρεουργούν με τόση τέχνη βλέπεις που εγώ τα αποζητώ
σα σουρουπώσει.

Μη μ’αφήνεις μόνη απόψε και άκου την έκκληση μου
που σαν προσευχή βγαίνει από τα χείλη μου,
δε ξέρω πια που να απευθυνθώ , σε ποιο Θεό σε πιο αερικό..
Όλοι τους με πρόδωσαν και κανένας τους δε σε έφερε πίσω.

Μη μ’αφήνεις μόνη απόψε που τα μάτια μου ορθάνοιχτα παραμένουν και αδημονούν για το ξημέρωμα,
λες και η μαγεία της νύχτας τα βήματά σου εμποδίζει.
Το μυαλό μου είναι συνδεδεμένο με το δικό σου λίγο παραπάνω απόψε
και πίστεψέ με μόνο ευχάριστο δεν είναι αυτό , είναι βαθιά βαθιά..επώδυνο.

Μη μ’αφήσεις απόψε , απόψε αχ απόψε που δε ξέρω τι είναι χειρότερο..
Να σε περιμένω μόνη σε ένα μπαλκόνι μήπως και φανείς..
ή να σε αντικρίσω για άλλη μια φορά από μακριά με τα χέρια τα μάτια φιμωμένα ;
Μα όχι την καρδιά

Μ.Δ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας