Πόσο μικροί είμαστε όλοι, μπροστά στη Ζωή.

Ένα ταξίδι είναι η ζωή και εσύ ο επίτιμος επιβάτης του δικού σου τρένου.
Μπαίνεις μέσα διστακτικά στην αρχή,
ανοίγεις την πόρτα σιγά σιγά με κατσουφιασμένο πρόσωπο και οι σκέψεις σου ένα κουβάρι μπλεγμένο…
Κάθεσαι βιαστικά σε όποια θέση είναι πιο βολική.
Βολική..λέξη με νόημα,
δε σκέφτεσαι το μετά μόνο το τώρα.
Κάθεσαι λοιπόν, κοιτάς από το παράθυρο και η αχτίδα τρυπώνει δειλά δειλά μέσα στην καρδούλα σου.
Όλα τα γεγονότα, οι συγκυρίες,
τα προγραμματισμένα και τα τυχαία συμβάντα στη ζωή,
έχουν δύο όψεις, ακριβώς όπως και ένα κέρμα.
Κοινότυπο το ξέρω αλλά πραγματικά εμείς επιλέγουμε τον τρόπο που αφήνουμε το καθετί να επιδράσει στη ψυχοσύνθεσή μας,
και κατ’επέκταση στη ζωή μας
και κατ’επέκταση στην καθημερινότητά μας που τόσο κομπάζουμε όλοι μας για το πόσο δύσκολη , κουραστική ή ατελής είναι.
Είτε το ασπαζόμαστε είτε όχι, είτε ανήκει στη δική μας προσωπική φιλοσοφία, είτε στη σφαίρα της φαντασίας μας, οτιδήποτε αρνητικό μπορεί να ανατραπεί και το αντίθετο, ίσως η ”χειρότερη εμπειρία της ζωής σου” ξάφνου μεταμορφώσει τα πάντα σε πιο φωτεινά , όμως και το σκοτάδι σου δύναται το ίδιο, να ξεπηδήσει οποιαδήποτε στιγμή θελήσεις .. και να καταπιεί όλο σου το φως μονομιάς.
Γιατί μέσα μας υπάρχουν και το φως και το σκοτάδι , σε διαφορετικές αναλογίες στον καθένα βέβαια, αλλά υπάρχουν. Είναι σαν τις δυνάμεις του καλού και του κακού που κυβερνούν τον κόσμο; Ε κάτι τέτοιο.
Εσύ και μόνο εσύ κάνεις την τελική επιλογή όμως , στήνεις την τελική παρτίδα , βάζεις μπροστά για το “υπερατλαντικό” ταξίδι του τρένου σου, επιλέγεις τη διαδρομή…τους επιβάτες..τα μέρη που θα επισκεφτείς..Δεν επιλέγεις το τι θα συμβεί στη διαδρομή , συμφωνώ. Παρ’όλα αυτά , επιλέγεις όμως το εάν θα συνεχίσεις να ταξιδεύεις όσες φουρτούνες και αν έρθουν να σε βρουν , όσα φαντάσματα και αν σε κυνηγούν και το πως θα τα χρησιμοποιήσεις , ώστε να μείνεις προσηλωμένος στον αρχικό σου στόχο , στο αρχικό σου πλάνο , αυτό που εσύ έθεσες σε εφαρμογή.
Και μέχρι να τα σκεφτείς όοοολα αυτά το τρένο θα έχει στρίψει σε λάθος στενό και μετά..τρέχα γύρευε !
Για αυτό όχι άλλο σκέψη , Πράξη , χαμόγελο, Πίστη , Θέληση , και Προσπάθεια . Αυτά τα συστατικά ανακατεμένα , όχι δε σου χαρίζουν την αθανασία , αλλά την πιο ακατανίκητη Δύναμη , αυτή τη Δύναμη που χρειάζεται ο άνθρωπος για Ζήσει τη Ζωή του και όχι απλά να επιβιώσει..

Αχ βρε παιδιά , πόσο μικροί είμαστε όλοι μπροστά στη Ζωή !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας