Πολιτική , η λεωφόρος του ψεύδους.

Αν αναρωτιέστε πως μπορεί κανείς να συμπληρώσει τα πρακτικά της απάτης ; δεν έχετε παρά να ασχοληθείτε με την πολιτική. Φυσικά , πρόκειται για έναν πολύ «παρεξηγημένο» κλάδο, ιδίως για την χώρα μας, δεδομένης της «αφοσίωσης» που επιδεικνύουν οι αντιπρόσωποι του.
Κάνοντας μια σύντομη αναδρομή στο πολιτικό παρελθόν της Ελλάδας διαπιστώνουμε την «θρησκευτική» αφοσίωση των πολιτικών τόσο στο προσκήνιο όσο και στο παρασκήνιο, εξάλλου δεν έχουν αλλάξει και πολλά από πριν, μέχρι και σήμερα.
Γνωρίζοντας την ιδιαίτερη σχέση του Έλληνα για την οικογένεια και το «ευ ζην της» , εισπράττουμε την ίδια «αφοσίωση» και «αγωνία» του και στην πολιτική.
Οικογενειοκρατία και πολιτικά τζάκια για δεκαετίες . Οικονομική εξασφάλιση και κοινωνικό κράτος κάτω από «αθώους» διορισμούς και πολιτικά σχήματα.
Ωστόσο τα πλεονεκτήματα της ελληνικής πολιτικής δεν σταματούν εκεί. Το πολιτικό «θεατρικό» σκηνικό απαρτίζεται από πολλές πράξεις. Αρχικά από πολιτισμένα ψέματα και μια καλοστημένη πολιτική διαφάνεια. Φιλανθρωπικές ατασθαλίες και αναπτυξιακές βιτρίνες με πρωταγωνιστές διεφθαρμένους πολιτικούς «καλογέρους» και νονούς «ηθικής» . Ακόμα δεν εκλείπουν οι «ταπεινοί» εισοδηματίες , τα οικονομικά σκάνδαλα οι προβοκατόρικες πολιτικές και οι αληθοφανείς εξηγήσεις εν όψη επικείμενου κουκουλώματος.
Κύριο χαρακτηριστικό της Ελληνικής πολιτικής είναι η πρωτότυπη δημοκρατική έκφραση πολιτικής συμπεριφοράς και ιδεολογίας των κομμάτων. Από την μια έχουμε την «συντηρητική» δεξιά με τις στιβαρές μακροπρόθεσμες πολιτικές ενώ απ την άλλη έρχεται η αντίρροπη σοσιαλιστική δύναμη με σαφώς «προοδευτικές» προτάσεις συνοδευόμενες από μια θάλασσα «θα» και υποσχόμενες «προοπτικές»
Το κομματικό πανηγύρι συμπληρώνουν οι κουμπάροι της αριστεράς ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ , τα οποία κόμματα μάλιστα ασκούν συνεχώς «σοβαρή» αντιπολίτευση με μοναδικό σκοπό το «καλό» της χώρας.
Σήμερα η πολιτική ολομέλεια της βουλής έγινε πιο πειθήνια με την προσθήκη περιβαλλοντικής ευθύνης συγκροτημένης στο κομματικό πρόσωπο των «φιλελλήνων» ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ οράματος και προτάσεων. Βέβαια η πιο σημαντική αλλαγή ήταν η «χρυσή ασφάλεια» και εξασφάλιση της «πολιτικής ελληνικότητας».
Συμπληρώνοντας το «κουκλοθέατρο» της πολιτικής δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το «ανανεωτικό ρυάκι» που έρχεται να μας παρασύρει στις φετινές εκλογές. Οι εθνικοί σωτήρες λοιπόν είναι συσπειρωμένοι και αποφασισμένοι να μας «βυθίσουν» ή ακόμα καλυτέρα να μας βοηθήσουν να ξεφύγουμε από τις συμπληγάδες του « Διεθνούς Ντροπιαστικού Ταμείου» Συνεπώς πρέπει να τους στηρίξουμε για μια αυτόνομη Ελλάδα , που γνωρίζει τα συμφέροντα της και τα υπερασπίζεται ιδίως στις ξένες αγορές. Μια Ελλάδα που δεν είναι μόνο τζατζίκι , σουβλάκι, ούζο, ήλιο και θάλασσα αλλά και μια ανεπτυγμένη δύναμη.
Όλοι μας έχουμε αίσθημα πολιτικής ευθύνης και πρέπει να το επιδείξουμε και σε αυτές τις εκλογές, όπως ακριβώς οι αγρότες μας στα καφενεία με τους «πολιτισμένους» διάλογους, όπως η κυρία Μαριγώ από την επαρχία που πάει να ψηφίσει με σταυρωμένο ψηφοδέλτιο εντελώς « ελεύθερα και δημοκρατικά» ή ακόμα όπως ο κύριος Τάκης που διόρισαν την κόρη του ως τελειόφοιτο αισθητικής στο κυλικείο του δημαρχείου της πόλης του. Μόνο έτσι θα νοιώσουμε ασφαλείς με το «χρυσό ηλιοβασίλεμα» και τις «δημοκρατικές» λύσεις του. Με τις ψευτοεπαναστατικές προτάσεις της αριστεράς που στέκεται παντού και πάντα «δίπλα» στον πολίτη. Μόνο έτσι θα αποφύγουμε τα συνήθη πολιτικά σφάλματα , τα οποία συνήθως μαθαίνουμε τελευταίοι και τα πληρώνουμε πρώτοι και όσο περνούν τα εξάμηνα με ακόμα μεγαλύτερο χαράτσι.

Γεωργία Καραπουρτσίδου.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας