Περί μειονότητας ο λόγος.

Με αφορμή την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην πόλη της Κομοτηνής… και της ιδιαίτερης συμπάθειας της μειονότητας ως προς τον πατέρα του- πρώην πρωθυπουργό και επίτιμο πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας -Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, θα ήθελα να ξετυλίξω το κουβάρι για το πώς οι 15.000 μειονοτικοί ψήφοι της Ν.Δ. του 90 , έγιναν μόλις 450 το 2015.
Αρχές δεκαετίας του 90 και στην Ροδόπη αρχίζει να εφαρμόζεται στην πράξη η πολιτική ισονομίας και ισοπολιτείας…Ενθουσιασμός στην μειονότητα, δεν θα θεωρούνται πλέον πολίτες β κατηγορίας…αλλά πολίτες με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Δυστυχώς η μειονότητα δεν έβαλε στο νου της τους “ξενοδόχους”…ούτε η εκάστοτε κυβέρνηση τους δικούς της “ξενοδόχους”.
Μετά από έναν ολιγόχρονο “μήνα του μέλιτος” διαπιστώθηκε πως η πολιτική ισονομίας και ισοπολιτείας δεν εξυπηρετούσε κανέναν ισχυρό.
Μια μη καταπιεσμένη μειονότητα δεν είναι ελέγξιμη μειονότητα και αυτό αποτελεί μέγα πρόβλημα. Από τη μία η Τουρκία χάνει τα ερείσματα της και από την άλλη οι κομματάρχες χάνουν σίγουρους ψήφους.
Δεν ήθελε και πολύ ώστε να περάσουμε από τις αγάπες στην (έντεχνη) ρήξη.
Η μειονότητα χωρίσθηκε σε Κεμαλικούς και Ερντογανικούς με ηγήτορες τους Ιλχαν και Χατζηοσμαν… βούτυρο στο ψωμί των εκπροσώπων της πλειονότητας…που στο πρόσωπο τους συσπείρωναν τον χριστιανικό πληθυσμό.
Μια που η αναφορά του άρθρου γίνεται για την ΝΔ , πρέπει σ αυτό το σημείο να προσθέσουμε πως ο Ιλχαν έφυγε(ή τον έφυγαν) απο την ΝΔ μπροστά στον “κίνδυνο” να εκλεγεί βουλευτής για δεύτερη συνεχόμενη τετραετία ….υπό την προϋπόθεση φυσικά πως η ΝΔ θα εξέλεγε έναν μόνο βουλευτή.(Το σενάριο πως η ΝΔ μπορεί να εκλέξει 2 βουλευτές..για κάποιο λόγο δεν “έπαιζε”)-(κάτι που είχε καταφέρει το ΠΑΣΟΚ με το δίδυμο Πεταλωτή Χατζηοσμαν)
Και φθάνουμε στις πρόσφατες εκλογές και στο “επίτευγμα” των 450 μειονοτικών ψήφων της ΝΔ….
Κατά την διάρκεια της προεκλογικού περιόδου επισκέφθηκαν την Ροδόπη Σαμαράς και Αβραμόπουλος προκειμένου να ξανατονισθεί η πολιτική της ισονομίας και ισοπολιτείας…ενθαρρυντικά τα αποτελέσματα αφού πλήθος μουσουλμάνων παρευρέθηκαν ιδίως στις συγκεντρώσεις της Φιλύρας. Δυστυχώς πρόσκαιρη η επιτυχία αφού ο κύριος εκπρόσωπος της ΝΔ στην Ροδόπη επέλεξε να πολιτευθεί με το σύνθημα ….αυτοί και εγώ.
Μπροστά στον νέο εκλογικό διχασμό…. μόλις 2 μέρες πριν τις εκλογές ο Σαμαράς στέλνει στην Ροδόπη το δεξί του χέρι και πρώην περιφερειάρχη ΑΜΘ Δημήτρη Σταμάτη για να εξομαλύνει το κλίμα και να ξαναθέσει απο νέες βάσεις την ισονομία και ισοπολιτεία.
Λοιδορήθηκε ,κατηγορήθηκε και φυσικά απέτυχε…ο διχασμός επικράτησε και εκλέχθηκαν όσοι έπρεπε να εκλεγούν, εκμεταλλευόμενοι το τεταμένο κλίμα.
Το περίεργο είναι πως ένα χρόνο πριν, η μειονότητα στις περιφερειακές εκλογές είχε ψηφίσει μαζικά τον Γ.Παυλίδη…Άλλο οι εκλογές της περιφέρειας κι άλλο οι βουλευτικές θα μου πείτε…. Όντως άλλο…αλλά κατά σύμπτωση η μειονότητα πάντα ότι ψήφιζε στις περιφερειακές ψήφιζε και στις εθνικές εκλογές. Μόνη εξαίρεση η φετινή.
Ας κάνουμε όμως μια μικρή παρένθεση για να δούμε την οικονομική ζωή της μειονότητας και επιστρέφουμε στην πολιτική.
Σε αντίθεση με την πλειονότητα η μειονότητα ειδικά στην πόλη της Κομοτηνής δεν φαίνεται να βιώνει σε μεγάλο βαθμό την κρίση. Ελάχιστα μειονοτικά καταστήματα κατέβασαν ρολά…ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των νέων επιχειρήσεων ανήκει σε μειονοτικούς. Διαφορετική είναι όμως η κατάσταση στην ύπαιθρο με τους καπνοπαραγωγούς να ψυχορραγούν οικονομικά.
Που οφείλεται αυτή η διαφορά μεταξύ πλειονότητας και μειονότητας ειδικά στην Κομοτηνή; Δεν γνωρίζω ακριβώς αλλά μπορώ να φαντασθώ…. Πρώτον η πλειονότητα ασχολείται μόνο με την εστίαση και την διασκέδαση..και άφησε τα υπόλοιπα επιχειρηματικά πεδία συνειδητά στην μειονότητα και Δεύτερον….η Ζιρατ Μπανκ παρέχει ρευστότητα στους μειονοτικούς επιχειρηματίες σε αντίθεση με τις υπόλοιπες τράπεζες που βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό στον οποιοδήποτε.
Μετά από αυτή τη μικρή παρένθεση…ας επιστρέψουμε στην πολιτική διάσταση του θέματος της μειονότητας.
Καταρχήν να τονίσουμε πως στην Ροδόπη δεν υπάρχουν καλοί και κακοί αλλά Ελληνες πολίτες με διαφορετικές θρησκείες και κουλτούρα….οι οποίοι μεταξύ τους δεν έχουν καμία διαφορά ..πόσο μάλλον διχόνοια.
Αυτή παρατηρείται περιέργως μόνο κατά την διάρκεια των εκλογών… Τότε τα θυμούνται όλα και οι μεν και οι δε…..και είναι ο πιο απλός τρόπος για να ελέγχεται στο που θα κατευθυνθεί το σύνολο σχεδόν των ψήφων πλειονότητας μειονότητας.
Δυστυχώς αυτού του είδους η μάχες για την καρέκλα … δεν αποφέρουν σχεδόν κανένα όφελος για τους ψηφοφόρους. Τρανό παράδειγμα τα αποτελέσματα των εκλογών του Ιανουαρίου του 2015…όπου ναι μεν η μειονότητα εξέλεξε 2 βουλευτές υπό την σημαία του ΣΥΡΙΖΑ που όμως δεν έχουν καμία πολιτική δύναμη(οι ίδιοι το ομολογούν)και η πλειονότητα έναν βουλευτή μη κάτοικο Ροδόπης.
Συμπερασματικά
Το ζητούμενο δεν είναι κατά την γνώμη μου να απομονωθούν οι ακραίοι και από τις δυο πλευρές.Αυτή ήταν πάντα η κυβερνητική πολιτική που έκ των πραγμάτων αποδείχθηκε λανθασμένη…μια που οι ακραίοι ζουν και βασιλεύουν. Το ζητούμενο είναι να απομονωθούν αυτοι που ωφελούνται από τις πολιτικές των ακραίων. Ότι και να λέει η κεντρική διοίκηση, όποια πολιτική και να προσπαθεί να εφαρμόσει, τίποτα δεν θα επιτευχθεί…γιατί οι ακραίοι τρέφονται, προφυλάσσονται, θωπεύονται …προκειμένου να παίξουν το ρόλο τους στις εκλογές.
Αν χρειαζόταν να περιγράψω την κατάσταση υπό μορφή ανεκδότου θα έλεγα το εξής : “Ποιός είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να βρει η Ροδόπη την ησυχία της? Μα να της απαγορευθεί να λαμβάνει μέρος στις εκλογικές διαδικασίες.”
Τοπικό είναι το πρόβλημα… όσο κι αν εθελοτυφλούμε και επιμένουμε πως είναι κεντρικό.
Συνθέτουμε λοιπόν και δεν διαιρούμε….και όλα θα κυλήσουν ομαλά!

Δ.Κ.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας