Ο Αυτοματισμός … της Δημοκρατίας που Ανασταίνει και Ανασταίνεται

Γράφει η
Μαρία Θ. Κωνσταντινίδου
Οικονομολόγος (ΑΠΘ) – Financial Manager
Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Νομικής (ΔΠΘ)

Είτε στο Ανθρώπινο είτε και στο Ζωϊκό ακόμη Βασίλειο, για να καλλιεργηθούν και να εκφραστούν αισθήματα Ζώσας “Φιλίας”, προαπαιτούμενο κατά τους Νόμους της Φύσης, τους Θεϊκούς δηλαδή και Κοινούς για όλους ανεξαιρέτως Νόμους, μας αρέσει δεν μας αρέσει, προαπαιτούμενο είναι η ύπαρξη και η παραδοχή δύο τουλάχιστον διαφορετικών “Εγώ”, μιας τουλάχιστον διαφορετικής Οικογενειακής καταβολής και, άρα, εκ φύσεως μιας τουλάχιστον διαφορετικής Μήτρας (Μάνας) και Γονεϊκής (Πατρικής και Μητρικής) Στοργής.
Πόσες φορές αλήθεια δεν έχουμε ακούσει, άλλοι από εμάς με ώριμο σοβαρό προβληματισμό, άλλοι με απαράδεκτο ωχαδερφισμό, άλλοι με αφελή θαυμασμό, οι περισσότεροι όμως και ευτυχώς με σαφή και έκδηλο αποτροπιασμό, έναν Πατέρα να προτρέπει, μέσα στα πλαίσια της Οικογένειας και σπάνια με τη συγκατάβαση της Συν-Ζήγου Μάνας, τον Γιό του έναν μελλοντικό δηλαδή Κύρη, ζητώντας του “Θέλω να είμαστε Φίλοι…να με φωνάζεις με το Μικρό μου ‘Ονομα” επενδύοντας, έτσι, ματαιόδοξα σε μια επιχειρούμενη φαινομενική “Ισότητα”. Μια “Ισότητα” βασισμένη, όμως, σε έσωθεν ανισορροπία και ανασφάλεια που ανεύθυνα και επιπόλαια εξωτερικεύεται και που τελικά με τον καιρό γιγαντώνεται. Μια τερατόμορφη “Ισότητα” που, μπροστά στον πολυμορφικό καθρέφτη ενός κοινού κινδύνου μιας Όψιμης Φιλίας, όχι τόσο άσπονδης όσο ασπόνδυλης -φαινόμενο που σε όλους κάποια στιγμή στη ζωή μας παρουσιάζεται ως απεχθές βίωμα- και ελλέιψει της, φυσικώς καλλιεργημένης όσο και εκδηλωμένης, Πατρι-κής Αγάπης, της Αρχής, λυγά και αποδυναμώνει την Αίσθηση και την Κτίση του ‘Εγώ”, πάντοτε όμως και δυστυχώς, εις βάρος του -αναλογικά και από όλες τις απόψεις- πνευματικά όμως και συναισθηματικά κυρίως, αθωράκιστου.
Η Μάνα, όμως, η “Έλξη της Ζωής” και “η Κτίση του Εμείς”, που συναισθάνεται και ξέρει να Οικοδομεί, με την ανιδιοτελή της Αγάπη και ορμώμενη από Κοινές Αρχές, Κοινές Αξίες και Κοινές Προοπτικές, Συντάσσει, Ανα-Συντάσσει και Ιδανικεύει. Αγκαλιάζει, Σμίγει και Ανασταίνει.
Αυτή, λοιπόν, η Δημοκρατία μας, η Μήτρα του Ανθεκτικότερου Πολιτισμού Όλων, του Κάλλους και της Λογικής, η Σμιλεμένη με την Πυθαγόρεια Λογική, η Αναθερμασμένη με την Διδαχή της Αγάπης του Αποστόλου των Εθνών, η Αποδεδειγμένη και Κατοχηρωμένη με την Πολυεπιστημονικότητα του Αριστοτέλη και με Αντισώματα της Αθανασίας της την Θεμελιώδη όσο και Θεμελιακή Βαθειά Ελληνική και Διεθνικής Αξίας Παιδεία Της … Καμαρωμένη και Καμαρωτή Αντέχει … Ανασταίνει και Ανασταίνεται… Ειρηνεύει.
Ποιός Μωρός μπορεί να αντισταθεί στην ακαταμάχητη αυτή Έλξη της, στην Διαμαντένια Αξία της που Λάμπει από Μακριά, Απ’ Άκρου εις Άκρον …
Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας