Ο άλλος άνθρωπος

Αγαπώ , μια λέξη τόσο μικρή και όμως τόσο περίπλοκη. Τόσο δύσκολο να την πεις και να την εννοείς , και ακόμη περισσότερο να γνωρίζεις το πραγματικό της νόημα. Αγαπάς κάποιον με τόσο πάθος και ενθουσιασμό όταν τον γνωρίζεις .. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας , είναι ότι πιο εύκολο να νιώσεις αγάπη , και αυτό γιατί πρόκειται για ένα θετικό συναίσθημα , όλοι μας έχουμε ανάγκη τα θετικά αισθήματα για να νιώθουμε ζωντανοί , να παίρνουμε ανάσα και να πηγαίνουμε παρακάτω. Εκτός αυτού όμως , συνήθως , στην αρχή μίας γνωριμίας ο καθένας από εμάς προβάλλει τον καλύτερο εαυτό του στον απέναντι, σαν ένα καλό κουστούμι. Ποιος λοιπόν δε θα ήθελε κάποιον δίπλα του που του συμπεριφέρεται σωστά , με φροντίδα , θαλπωρή και κατανόηση ; Εγώ προσωπικά δε γνωρίζω κάποιον.
Σαν περάσει λίγο όμως ο καιρός και αισθανθούμε πιο οικεία με τον άλλο άνθρωπο (και θα καταλάβετε γιατί τον ονομάζω έτσι) , οι μικρές σκοτεινές μας πλευρές παίρνουν σάρκα και οστά. Όλα μας τα ελαττώματα , οι φόβοι , οι ανασφάλειες παίρνουν τη σκυτάλη και ζητούν καταφύγιο και αποδοχή στο πρόσωπο της αγάπης μας. Και εκεί είναι το μεγάλο στοίχημα. Τώρα μένεις ή φεύγεις ; Πολεμάς ή καταθέτεις τα όπλα ; Εξαρτάται και από τις αντοχές του κάθε ανθρώπου φυσικά , όπως επίσης κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να αποδεχτεί κάτι και να πορευτεί μαζί του εάν δεν το αντέχει ή αν δεν αποτελεί μέρος των στάνταρ του.
Πριν φτάσεις σε αυτό το σημείο της ταινίας όμως , είναι κάπως παράτολμο να λες πως αγαπάς κάποιον. Με οποιαδήποτε μορφή, όχι μόνο ερωτική. Όταν καταφέρεις να βουτήξεις τον εαυτό σου βαθιά σε αυτά τα σκοτάδια για λογαριασμού κάποιου άλλου (του άλλου ανθρώπου) , τότε σημαίνει πως έχει γίνει κομμάτι σου , χωρίς να το καταλάβεις πολλές φορές..Είναι πολύ πιο πάνω από το εγώ σου (που επιτέλους κατάφερες με τόσο κόπο να αφήσεις για λίγο στην άκρη). Συνειδητοποιείς πως το σκοτάδι εύκολα μετατρέπεται σε φως εάν βρεθεί κάποιος να το φωτίσει , να το ζεστάνει. Συνειδητοποιείς πόσο συναρπαστικό είναι να δέχεσαι έναν άνθρωπο ακριβώς όπως είναι, εκεί που οι υπόλοιποι προσπαθούν να τον αλλάξουν..Συνειδητοποιείς πως εκεί που οι άλλοι βλέπουν ατέλειες εσύ βλέπεις απλά έναν άνθρωπο πληγωμένο ; μόνο ; δεν έχει καμιά σημασία για ‘σένα. Εσύ βλέπεις τον άνθρωπό σου πλέον , ένα κομμάτι δικό σου , όχι τον άλλο άνθρωπο.. Νιώθεις ένα και με τα καλά και με τα κακά του..Τον νοιάζεσαι και τον φροντίζεις όλες τις μέρες του χρόνου , όλες τις ώρες της ημέρας ανεξάρτητα από τα δικά του φεγγάρια , ανεξάρτητα με τα ξεσπάσματα του ..

Ξέρεις πόσο σπάνιο είναι αυτό ; Καθόλου αρκεί να ανοίξεις τα μάτια της ψυχής σου ξεθολωμένα επιτέλους από το τεράστιο εγώ σου.
Γιατί εσύ είσαι ο άλλος άνθρωπος , ο κάθε άλλος άνθρωπος που έγινε ο δικός μου/του/της άνθρωπος.

Δ.Μ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας