Μόνο η αγάπη μπορεί να νικήσει μια μαύρη τρύπα.

Βρήκε για μια στιγμή την ευκαιρία και ρούφηξε τα πάντα μέσα του.
Το σκοτάδι, το απόλυτο σκοτάδι.
Κονιορτοποίησε την υλη το πνεύμα, τα πάντα όλα.
Έτσι νόμισε, έτσι νομίσαμε
Δεν είναι όμως ανίκητη η μαύρη τρύπα.
Αποτελεί φόβητρο , αλλά είναι τρωτή.
Την ερμηνεύαμε λάθος μέχρι τώρα.
Δεν κονιορτοποιεί, δεν διαλύει, παρά μόνο συμπιέζει.
Σε πιέζει τόσο πολύ , που νομίζεις πως σε ρουφάει, σε καταπίνει, σε εξαφανίζει μέσα στο κατάμαυρο χωνευτήρι της.
Τρισεκατομμύρια τόννοι βάρους είναι από πάνω σου, σε κρατάνε αιχμάλωτο.
Νοιώθεις το βάρος να σε πνίγει
Νοιώθεις το σκοτάδι να αποτελεί τώρα τον εαυτό σου.
Θέλεις να απλώσεις το χέρι σου να πιαστείς από κάπου , μα δεν έχει χέρια, δεν έχεις τίποτα.
Αφήνεσαι.
Αφήνεσαι να περιηγηθείς σ αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση .
Δεν μπορείς να δεις , παρά μόνο να φαντασθείς το τι είναι γύρω σου.
Για να μην φοβηθείς , το ωραιοποιείς.
Προσπαθείς να προσαρμοσθείς.
Και μετά θυμάσαι.
Και εγενετω φως είχε πει.
Ο θεός ο δικός μας, οι θεοί των άλλων , οι θεοί όλων των προγόνων μας ανεξαιρέτως.
Αρχίζεις και θυμάσαι το φως, που σε λίγες στιγμές σε κυριεύει, από φως είσαι φτιαγμένος, την πηγή της ζωής.
Θέλεις πλεον να φύγεις από το σκοτάδι, θέλεις να βγεις από την μαύρη τρύπα.
Συνειδητοποιείς ότι ξαναέχεις χέρια.
Τα απλώνεις.
Με έκπληξη βλέπεις ότι νικούν κάθε νόμο, τίποτα δεν είναι ικανό να τα εμποδίσει.
Πιάνεις το αγαπημένο σου χέρι, αυτό που λαχταρά η καρδιά σου.
Νοιώθεις να σε τραβάει και να σ οδηγεί στην αγκαλιά του.
Σ αγαπώ λες, σ αγαπώ.
Και εγώ απαντά μια φωνή.
Κι εγώ!
Φως μου!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας