Η 17η Φεβρουαρίου 1914

Του Θωμά Τσιούκη
Φοιτητή Πολιτικών Επιστημών – Συγγραφέα
τσιουκης

Η 17η Φεβρουαρίου 1914, ημερομηνία ανακηρύξεως της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου αποτελεί κορυφαίο ορόσημο στη ματωμένη ιστορική πορεία της πολύπαθης αυτής Ελληνικής Γης. 
Ο νικηφόρος ένοπλος αγώνας των Βορειοηπειρωτών είχε σαν επιστέγασμα την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου που επισφραγίσθηκε με το πρωτόκολλο της Κερκύρας(17 Μαΐου 1914), ενεργό νομικό κείμενο το οποίο αποδέχθηκε και η Αλβανία, χωρίς όμως να σεβασθεί ποτέ τις προβλέψεις του.
 
Τα 100 χρόνια που μεσολάβησαν έκτοτε, παρά τις δραματικές γεωπολιτικές αλλαγές και τους ποταμούς αιμάτων των Βορειοηπειρωτών, δε δικαίωσαν τους εθνικούς πόθους των τίμιων Αγωνιστών του Αυτονομιακού αγώνα.
 
Αντί της πολυπόθητης λευτεριάς, σκληροί δυνάστες, από τον Αχμέτ Ζώγου μέχρι τον Εμβέρ Χότζα και τον Ραμίζ Αλία, επέδραμαν βάναυσα κατά του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού με αταλάντευτο στόχο την εξαφάνισή του από τον εθνολογικό χάρτη της Αλβανίας.
 
Το εθνικό μαρτυρολόγιο κοσμείται από γνωστούς και άγνωστους Βορειοηπειρώτες ήρωες που θυσιάστηκαν σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως, κάτεργα και εξορίες υπερασπιζόμενοι του ιερό και αναφαίρετο δικαίωμα τους να ζήσουν ως Ελεύθεροι Έλληνες και Χριστιανοί Ορθόδοξοι.
 
Η μνήμη μας δεν θα καλυφθεί ποτέ από τη σκόνη της Εθνικής λησμοσύνης. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τις γκρεμισμένες εκκλησιές, τους αποσχηματισμένους ιερείς, τα συλημένα ιερά κόκαλα των πεσόντων του 1940-41.

Κανείς Έλληνας δεν θα ξεχάσει τους αδελφούς Βορειοηπειρώτες που γεννήθηκαν χωρίς να βαπτιστούν και χωρίς να μπορούν να πάνε στην εκκλησιά, τους ανθρώπους που πέθαιναν και πήγαιναν ακήδευτοι μέσα στο ζόφο του αλβανικού ‘’ παραδείσου΄΄.

Δεν θα ξεχάσουμε τα αδέρφια μας τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου που την δεκαετία του 90΄ έχασαν την ζωή τους από τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, στην εναγώνια προσπάθεια να αναπνεύσουν Ελληνικό αγέρα.

Σήμερα που Ελληνισμός δοκιμάζεται σε ολάκερη την οικουμένη δεν πρέπει να ξεχάσουμε την ιστορία μας , τους αγώνες που έκαναν οι πρόγονοι μας για να αναπνέουμε καθάριο αέρα και να ζούμε ελεύθεροι. Πρέπει να δείξουμε στις επόμενες γενιές τον δρόμο της ιστορίας όπως πραγματικά ανοίχτηκε.
Για όλους τους Έλληνες τίποτα δεν πρέπει να ξεχαστεί , όλα υπάρχουν στην μνήμη και στις καρδιές τους .
Τέλος κρατώ αυτά τα λόγια του Στρατηγού Μακρυγιάννη :
<<Όταν μου πειράζουν την πατρίδα μου και την θρησκεία μου, θα μιλήσω , θα ενεργήσω και ότι θέλουν ας μου κάμουν>>.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας