Δίνοντας λιγάκι ουρανό ζώντας τη στιγμή

Αν αγαπάς πολύ κάτι άστο να φύγει
Αν γυρίσει σ αγαπάει και εκείνο
Αν δεν γυρίσει επιβεβαιώνεσαι πως έκανες το σωστό.
Μα πως όμως γίνεται να αγαπάς κάτι και να το αφήνεις να φύγει;
Πως γίνεται να λύνεις το σχοινί, να ανοίγεις την πόρτα του κλουβιού;
Μα δεν είναι η αγάπη σκλαβιά
Δεν γίνεται να κρατάς κάτι με το ζόρι
Μπορεί και εκείνο να σου δείχνει αγάπη μόνο και μόνο επειδή το ταΐζεις ή επειδή το φροντίζεις.
Αυτή όμως δεν είναι η αμφίδρομη σχέση που θες.
Αυτή ειναι σχέση αφέντη σκλάβου.
Σκλαβιά!
Μια μικρή λέξη με τεράστιες προεκτάσεις και νόημα
Κάντε μια αναδρομή στην παιδική σας ηλικία για να δείτε πόσες φορές σκλαβώσατε πράγματα.
Αχ θέλω παπαγαλάκι, σκυλάκι , γατάκι, σας τα πήραν.
Πόσοι δεν τα παρατήσατε αμέσως μόλις πέρασε η επήρεια του θέλω σας, και έμειναν εκεί μόνα, να προσμονούν ένα χάδι σας.
Και πόσοι όμως δεν δεθήκατε μαζί τους;
Και στον έρωτα τα ίδια δεν κάνουμε;
Ωραία ή ωραιος αυτη/ος , την/τον θέλω.
Κάνεις τα αδύνατα δυνατά και το καταφέρνεις, και μετά;
Είναι αυτό που θες ή ένα καπρίτσιο;
Σκλάβος του πόθου σου και των παθών σου και εσύ ο ίδιος/α
Μια λεπτή αδιόρατη γραμμή χωρίζει την ελευθερία από την σκλαβιά
Είναι πολύ δύσκολο να την δούμε και πολλές φορές δεν μπαίνουμε καν στον κόπο να της ρίξουμε μια ματιά
Δεν υπάρχει άνθρωπος αλάνθαστος, δεν υπάρχει κανείς που να μην σκλάβωσε ή να σκλαβώθηκε εν αγνοία του.
Είμαστε παρορμητικοί.
Έτσι είμαστε πλασμένοι για να επιβιώσουμε.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας