Βραδιά ποίησης Volume 3

Κλαίω και κλαίει και ο ουρανός μαζί μου,
στάλα στάλα το δάκρυ μου κυλάει
Έβγαλα απ’το λαιμό το φυλαχτό μου ,
και στη λίμνη του δωματίου μου το πέταξα
για πάντα εκεί να κολυμπάει.

Το βλέμμα σου ψάχνω μα πουθενά
δεν το βρίσκω,
τον εαυτό μου εγκαταλείπω,
στη φαντασία,
μήπως και πλάσσει μία εικόνα ισχνή ,
απλή , κάτι που σε ‘σενα να μοιάζει.

Μα και πάλι δεν τα καταφέρνω,
μου λείπει το φιλί σου
το άγγιγμά σου
τα μάτια σου
αυτά τα μάτια που με έβλεπαν
έτσι ακριβώς όπως είμαι.

Την επόμενη στιγμή όμως ήδη το μυαλό γυρνάει ξεθολώνει, βλέπει καθαρά την απάτη,
αυτήν την απάτη που τόσο περίτεχνα μου έστησες και εγώ μέσα έπεσα σαν άμαθος πρωτάρης..χωρίς κανένα ενδοιασμό χωρίς δεύτερες σκέψεις..!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας