Βουτιές στο σκοτάδι

Τι είναι το πρώτο πράγμα που αντικρίζουμε όταν γεννιόμαστε; Ο γιατρός ή νοσοκόμα ή η μητέρα μας;
Τίποτα από τα τρία μια που το πρώτο πράγμα που βλέπουμε είναι το φως, μόλις ο πρώτος αέρας μπει στα πνευμόνια μας και από την τρομάρα μας πατάμε το πρώτο κλάμα ανοίγοντας παράλληλα διάπλατα τα μάτια μας.
Αφήνουμε πίσω μας τον υγρό και σκοτεινό χώρο της κοιλιάς της μητέρα μας και μεταμορφωνόμαστε σε κάτι άλλο.
Το ταξίδι προς την πραγματική και άγρια μα τόσο όμορφη ζωή μόλις έχει αρχίσει.
Διψάμε να τα δούμε όλα, να τα μάθουμε όλα, να τα αγγίξουμε όλα, τα χρώματα μας έλκουν ως μαγνήτες.
Δε θέλουμε το σκοτάδι, δεν είχε τίποτα καλό να μας θυμίσει, θέλουμε λάμψη γιατί αυτή είναι η ζωή, κοιμόμαστε με τα φώτα ανοικτά και κάθε σκιά, κάθε τι σκοτεινό μας τρομάζει. Όχι δε θέλουμε να γυρίσουμε πίσω σ εκείνο το σκοτεινό και υγρό μέρος απ όπου βγήκαμε.
Τα χρόνια περνούν, έχουμε αφήσει κάθε τι σκοτεινό πίσω μας και προχωράμε προς τον ήλιο, θέλουμε να τον αγγίξουμε ν ενωθούμε μαζί του να τον αντιγράψουμε να γίνουμε εμείς το φως.
Μα να, ξάφνου οι ενοχές, οι δισταγμοί, οι αμφιβολίες,ο φόβος, δεν θα τα καταφέρουμε, ω! είναι πολύ δύσκολα όλα να γίνονται στο φως, ο ήλιος είναι πολύ μακρυά κάνεις δεν μπορεί να πάει, αλλά να το φεγγάρι είναι κοντά, πήγαμε το περπατήσαμε, τα καταφέραμε.
Ενώ το σκοτάδι, ωωω το σκοτάδι είναι τόσο ωραίο όταν ζούμε συνειδητά σ αυτό.
Μπορούμε να επιλέξουμε εμείς τους ανθρώπους που θα μας κρατάνε συντροφιά, δεν τους φοβόμαστε, είναι φίλοι μας, είναι δικοί μας άνθρωποι, δεν μας κάνουν κακό και ούτε θα τους κάνουμε. Αλλάζουν μορφές, πρόσωπα, φύλα, ανάλογα με τις καταστάσεις, τίποτα δεν είναι δεδομένο και τα πάντα μπορούν να μεταμορφωθούν σύμφωνα με την φαντασία μας.
Δεν υπάρχουν ενοχές,δισταγμοί,αναστολές,τα πάντα θα ξεχαστούν όταν ανάψουν τα φώτα, το σκοτάδι δεν μιλάει, δεν υπάρχει, είναι ο απόλυτος μας φίλος και κρυμμένος εαυτός.

Fight And Dance With The Devil

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας