Αυτοϊκανοποίηση, ταμπού ή ανάγκη;

Tης Γεωργίας Καραπουρτσίδου
Καταγραφή
Η συνήθεια της αυτοϊκανοποίησης συναντάται από τα αρχαία ακόμα χρόνια. Μπορεί οι αρχαίοι να μην διέθεταν τον τεχνικό όρο για την πράξη , η οποία στον πρώιμο 18ο αιώνα ονομάστηκε αυνανισμός , ωστόσο γνώριζαν για πιο πράγμα μιλάμε.
Καμιά άλλη σεξουαλική δραστηριοποίηση δεν έχει συζητηθεί , δεν έχει καταδικαστεί και παγκοσμίως χρησιμοποιηθεί όσο η αυτοϊκανοποίηση. Οι ηθικές αναστολές δαιμονοποίησαν τον αυνανισμό και τον ενοχοποίησαν ως αιτία πρόκλησης ψυχικών παθήσεων και φτωχής σεξουαλικής δραστηριότητας.
Είναι αλήθεια ότι υπάρχει αυνανισμός στην ενήλικη ζωή, τόσο του άντρα όσο και της γυναίκας και ενώ είναι γεγονός ότι υπάρχει περισσότερη σεξουαλική ελευθερία και μεγαλύτερη απελευθέρωση στη σχέση των δυο φύλων, έχουμε αύξηση της αυνανιστικής έκφρασης στον ενήλικα , παρ όλα αυτά δεν φαίνεται να είναι περίεργο.
Ο αυνανισμός είναι απολύτως φυσιολογικός στην εφηβική περίοδο εξάλλου μέσω αυτού , ο έφηβος προετοιμάζεται για τη σεξουαλική του διεκδίκηση και συντροφικότητα. Η παράταση του όμως στην ενήλικη ζωή σημαίνει απομόνωση, εκφράζει την ανασφάλεια , την έλλειψη διεκδίκησης του ατόμου , ίσως ακόμα και τον φόβο , την δειλία της γνωριμίας που οφείλει ο άνθρωπος να αναπτύσσει συνεχώς μέσα στη ζωή του.
Σήμερα η σεξουαλική συμπεριφορά του ανθρώπου ταυτίζεται με την αυνανιστική δραστηριότητα. Ο τρόπος πραγμάτωσης του σεξουαλικού μοντέλου του αυνανισμού πλαισιώνεται σε μια ανιαρή πραγματικότητα ενός δυστυχισμένου ατόμου, εγκλωβισμένου στα ταμπού και τα ηθικά συμπλέγματα.
Έχει εδραιωθεί η πεποίθηση ότι η αυτοϊκανοποίηση αποτελεί πραγματική ευχαρίστηση , κάτι που δεν ισχύει τις περισσότερες φορές δεδομένου ότι αποτελεί μια εγωιστική απόλαυση. Αυτό οφείλεται στην γενικότερη τάση απομόνωσης των ανθρώπων είτε λόγω κοινωνικών, οικονομικών συγκυριών είτε μέσω Facebook και άλλων μέσων επικοινωνίας που έχουν αντικαταστήσει και περιθωριοποιήσει την διαπροσωπική ή αλλιώς εξ επαφής επικοινωνία.
Έτσι έχουμε φτάσει άντρες και γυναίκες αντίστοιχα να μην έχουμε εμπιστοσύνη στο άλλο φύλο ακόμα και στον ίδιο μας τον εαυτό όσον αφορά την σεξουαλική μας συμπεριφορά.
Ως αντίδραση λοιπόν στον όρο «ταμπού» που έχει καρπωθεί η πράξη της αυτοϊκανοποίησης , οι άνθρωποι έχουν στραφεί στον αυνανισμό, θεωρώντας τον καταφύγιο , που σιγά-σιγά όμως γίνεται νεύρωση, αποφυγή και μελαγχολία. Κατά συνέπεια πρέπει να απελευθερωθούμε ψυχοσωματικά και όχι μόνο επί μέρους σωματικά και ψυχικά. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να φερθούμε φυσιολογικά στον σεξουαλικό τομέα.
Ακόμα γυναίκες και άντρες θα συνυπήρχαν πολύ πιο αρμονικά μέσω της αυτοϊκανοποίησης αναγνωρίζοντας τις ιδιαίτερες ανάγκες και για τα δυο φύλα αντίστοιχα. Πέρα όμως από το ψυχοσωματικό κομμάτι , πρέπει να παραδεχτούμε τα οφέλη της αυτοϊκανοποίησης όπως η βελτίωση του ύπνου, η απαλλαγή από τις κράμπες , η μείωση μολύνσεων. Πολύ σημαντικό πλεονέκτημα είναι η ενίσχυση του ανοσοποιητικού και η βελτίωση στο σεξ , δεδομένου ότι η πραγματική άσκηση σε κάνει καλύτερο.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας