Παρουσιάσθηκε το βιβλίο “Αλεπού, αλεπού,τι ώρα είναι;” της Βίκυς Τσελεπίδου

Την Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017 παρουσιάσθηκε στη Λέσχη Κομοτηναίων, υπό τη διοργάνωση του Παρατηρητή της Θράκης, του Εργαστηρίου Γλωσσολογίας Τ.Ε.Φ., Δ.Π.Θ. «+ΜόρφΦωση», των εκδόσεων «Νεφέλη» και του Συλλόγου Καππαδοκών & Μικρασιατών Ν.Ροδόπης, το βιβλίο της Βίκυς Τσελεπίδου «Αλεπού, αλεπού, τι ώρα είναι;».

Στην παρουσίαση του βιβλίου συμμετείχαν η συγγραφέας, ο κ. Σπύρος Κιοσσές, Ε.ΔΙ.Π. του ΤΕΦ,  η κα. Γεωργία Ντεμίρη, Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια του ΤΕΦ, και ο κ. Χάρης Οταμπάσης, Υποψήφιος Διδάκτορας του ΤΕΦ, ενώ τη συζήτηση συντόνιζε η Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, φιλόλογος & Επιμελήτρια εκδόσεων.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκε πλήθος κόσμου για να τιμήσουν τη συγγραφέα και να παρακολουθήσουν με πολύ προσοχή την παρουσίαση του βιβλίου. Επίσης, στην εκδήλωση ακούσθηκε από το Σύλλογο Καππαδοκών ένα τουρκόφωνο τραγούδι, το οποίο περιέχεται μέσα στην ιστορία της Τσελεπίδου.

Σπύρος Κιοσσές : «Είναι ένα μυθιστόρημα στο οποίο συμπλέκεται η ιστορία με τις προσωπικές ιστορίες των χαρακτήρων. Σε πρώτο επίπεδο είναι η ιστορία μιας οικογένειας προσφύγων και η πορεία τους στις νέες πατρίδες τους. Από εκεί και πέρα, είναι οι ιστορίες των ίδιων και των παιδιών και των εγγονών τους στη σύγχρονη Ελλάδα. Χρησιμοποιούνται «ντοκουμέντα», τα οποία εν τίθενται μέσα στο κείμενο, που έχουν, όμως, ιδιαίτερα λειτουργικό ρόλο: προσφέρουν κάποιες άλλες οπτικές στις ιστορίες και στη ψυχοσύνθεση των ανθρώπων αυτών. Ένα από τα βασικά στοιχεία που αναδεικνύονται στο κείμενο είναι το τραύμα, ο έρωτας, η τραυματική εμπειρία, και σε επίπεδο συλλογικό, ως έθνος, και σε επίπεδο προσωπικό.»

Χάρης Οταμπάσης : «Η «Αλεπού», το δεύτερο συγγραφικό εγχείρημα της Βίκυς Τσελεπίδου αποτέλεσε για μένα μια νέα αναγνωστική εμπειρία. Το βιβλίο το συστήνω ανεπιφύλακτα σε κάθε αναγνώστη που θέλει να (ξανά)ζήσει την εμπειρία του χθες στο σήμερα. Η μνήμη, η ιστορία, η πατρίδα, η οικογένεια, η ηθική, η ζωή και ο έρωτας αποτελούν τις βασικές θεματικές του έργου. Η βία και η κακοποίηση, η σχέση θύματος και θύτη, αποτελούν ένα σχόλιο πάνω στα πανανθρώπινα ζητήματα που η συγγραφέας στοχάζεται. Το έργο αυτό, ένα έργο οριακό και μεταιχμιακό, έχει να μας προτείνει κάτι, θέτοντας νέα ερωτήματα για τη διαδικασία της συγγραφής και της ανάγνωσης.»

Γεωργία Ντεμίρη : “Η αναγνωστική μου εμπειρία μ’ ένα τέτοιου είδους βιβλίο ήταν πολύπλευρη.Υπήρχαν στιγμές που ήξερα ποιος μίλα και ποιός γράφει κι άλλες που βρισκόμουνα μετέωρη, ψάχνοντας να ταύτισω πρόσωπα και καταστάσεις. Τελειώνοντας, ομως, κατάλαβα πως είχα έρθει αντιμέτωπη με ένα κείμενο μικρόκοσμου, ενός μακρόκοσμου μέρος του οποίου ήμουν κι εγώ. Η τελική μου εντύπωση, πάντως, είναι πως στην Αλεπού, πάντα κάτι θα μας διαφεύγει!Αυτό όμως δεν είναι και το στοίχημα του κάθε βιβλίου;”

«Η χρήση ντοκουμέντων από τη μία κι η παρείσφρηση (παρα)μυθικών στοιχείων από την άλλη σκιαγραφούν το δίχως μάσκα πρόσωπο της ζωής, την άκρως ρεαλιστική και ταυτόχρονα μαγική της όψη, ενώ συχνά οι ρόλοι αντιστρέφονται, με αποτέλεσμα το ντοκουμέντο να αποκτά σουρεαλιστική διάσταση και το παραμύθι ν’ αναδεικνύει ατόφια την πραγματικότητα.»

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας