” Αντιερωτικό ποίημα ”

Έχεις ένα μπουκάλι κρασί
που δεν το ‘χεις όλο πιει,
και γυρεύεις στάλα στάλα
να ξεφύγεις απ’τη ζάλη!

Μη γυρέψεις για να βρεις
όνειρα και έρωτες τρελούς,
αν θέλεις να έχεις εσύ, και
μόνο εσύ, τον έλεγχο του ταραγμένου σου μυαλού.

Έρωτας Έρωτας λέξη τεραστίων διαστάσεων,
Έρωτας ο θεός.
Έρωτας η μούσα και η ερωμένη όλων των σπουδαίων ποιητών που καταγράφουν σε λευκό χαρτί τις περιπέτειες των ανθρώπων των απλών, των καθημερινών που καμώνονται πως κάτι σπουδαίο πέτυχαν, σαν κατάφεραν να κάνουν την καρδιά τους χίλια κομμάτια.

Όλοι φίλοι του καλοί,
ώσπου ξαφνικά μια μέρα να γίνουν εχθροί.
Όλοι τον εκθειάζουν, τον αγαπούν ερωτεύονται το ίδιο το όνομά του.
Κανείς όμως δε μιλά για τη σκοτεινή πλευρά του, αφού σπάσει το μαγικό του σκοινί κανένας πια δεν ανοίγει το στόμα του, όλοι σιωπούν.

Γιατί όμως; Τι φοβούνται; Την απόρριψη την έχουν ήδη νιώσει,
αυτή όμως μια μέρα θα ξεθωριάσει. Ο πόνος.. Ο πόνος όμως αυτός που δε γιατρεύεται από κανέναν γιατρό.

Το πρώτο παιδί του Έρωτα.
Ο πόνος … της καρδιάς , του μυαλού, ο δήμιος των συναισθημάτων, της ίδιας μας της ύπαρξης.

Το δεύτερο παιδί του Έρωτα.
Το μίσος… Πλημμυρίζει τη μικρή πληγωμένη σου καρδιά. Μισείς ότι πριν είχες αγαπήσει πιο πολύ στον κόσμο.

Το τρίτο του παιδί, ο Θάνατος.
Γιατί σαν ένας μικρός θάνατος είναι ο κάθε αποχωρισμός.
Τη στιγμή που απομυθοποιείς τον πόθο σου, είναι σαν να απομυθοποιείς τον ίδιο σου τον εαυτό.

Και έπειτα συνειδητοποιείς, ότι όσες γουλιές κρασί κι αν πιεις ακόμη,
καμιά τους δε θα ‘χει την ίδια γλυκιά γεύση που είχε στην αρχή ….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Εγγραφείτε στο Newsletter μας